Registo aqui este artigo fascinante, porque, referindo-se aos acontecimentos referidos nos anteriores artigos, perverte completamente a informação que neles  é dada, assim como as investigações que eles referem. Revelando um pouco de algo que nenhum português realiza: em 500 anos de luta protestante, e em 300 anos de poder mundial protestante, a luta por eles iniciada, pouco ou nada mudou. As vestimentas mudaram, claro. A guerra é mais secreta, mas é a mesma. Sendo muito mais secreta, será mais perigosa ainda.

Vaticaan publiceert boek over Inquisitie

Hilversum (Van onze redactie/ANP) 15 juni 2004 – Het Vaticaan heeft vandaag een boek gepubliceerd dat de titel De Inquisitie draagt. Volgens paus Johannes Paulus II geeft deze publicatie inzicht in de zonden van de Inquisitie, het vroegere instituut dat ketterij en hekserij bestreed.

Vergeving
Alvorens de wereld nogmaals voor deze zonden vergeving te vragen, zegt de paus, moeten de feiten duidelijk op een rij worden gezet. Hij schreef dat in een brief die tijdens de persconferentie vandaag door kardinaal Roger Etchegaray werd voorgelezen.

Symposium
De Inquisitie bevat de resultaten van een internationaal wetenschappelijk symposium dat in oktober 1998 in het Vaticaan werd gehouden. Het symposium werd georganiseerd door de historisch-theologische commissie van het Comité Jubeljaar 2000. Het voldeed aan de wens van de paus om kennis te verwerven in de omstandigheden waarin katholieken afweken van de weg van het Evangelie. Deze afwijking noemt Johannes Paulus “een tegengetuigenis en een schandaal”.

Ketters
De Inquisitie, in de 13e eeuw opgericht, was een soort rechtbank die belast was met de opsporing, het onderzoek en het straffen van ketters en andere lieden die van de katholieke leer afweken. Ze stond rechtstreeks onder het gezag van de paus. In katholieke landen als Spanje en Portugal werd de Inquisitie pas in de 19e eeuw opgeheven.

Tegen het duivels imago
De Nijmeegse historicus prof. dr. P. Raedts sprak zich in 1998, toen de paus een diepgaand historisch onderzoek naar de inquisitie had aangekondigd, uit tegen het duivelse beeld dat van de organisatie bestaat. In de Middeleeuwen heeft er volgens hem nooit een grote rk-organisatie met vertakkingen in alle Europese landen bestaan die bedoeld was om ketterij uit te roeien.

Volkswoede beteugelen
De pausen stelden wel commissies samen die in een bepaald gebied of ten aanzien van een bepaalde groep onderzoek naar ketterse opvattingen moesten doen. Die inquisitiecommissies hebben volkswoede tegen ketters vaak eerder beteugeld dan bevorderd “om een vorm van recht te scheppen waar tot dan toen wetteloosheid geheerst had”, aldus Raedts.

Spaanse Inquisitie
Tenslotte bracht de inquisitie geen mensen ter dood. De meeste beschuldigden kwamen er met een berisping of boete van af. Alleen in extreme gevallen droeg de inquisitie een veroordeelde aan de wereldlijke overheid over. Die paste dan wel de doodstraf toe. De inquisitie kon volgens Raedts alleen goed functioneren als de overheid meewerkte. Bij de Spaanse inquisitie was dat duidelijk het geval. De koningen gebruikten de inquisitie om eenheid te scheppen. Die kon daardoor uitgroeien tot een alom gevreesde organisatie die goed vergeleken kan worden met de geheime politie in totalitaire landen. De Spaanse variant heeft echter ten onrechte het hedendaagse beeld van de inquisitie gevormd, meent Raedts.

here

Anúncios